O nas :: Kontakt :: Mapa strony :: Zaloguj


PolishEnglishSpanish
Sobota, 2014.10.25  Imieniny obchodzą: Chryzant, Inga, Kryspin

Kraków

 

Kopiec Kościuszki

wieczny pomnik w hołdzie Naczelnikowi

Kopiec Kościuszki usypany jest w zachodniej części Krakowa, na najwyższym wzniesieniu wzgórza Sikornik, zwanego także wzgórzem bł. Bronisławy o wysokości 333 m n.p.m.

Historia

W roku 1817 zmarł Tadeusz Kościuszko, a jego zwłoki spoczęły w Krakowie – mieście z którym był on związany i którego mieszkańcy darzyli Naczelnika szczególnym szacunkiem. Zorganizowano zbiórkę pieniędzy, które przeznaczono na budowę monumentu upamiętniającego bohatera narodowego. Zdecydowano się usypać kopiec na kształt istniejących już wcześniej w Krakowie kopców Krakusa i Wandy. Utożsamiano je z trwałością i niezniszczalnością. Niezwykle istotne było też to, że zostały usypane wspólnym wysiłkiem całego ludu oraz nie były łatwe do zniszczenia przez wrogów. Senat wolnego Miasta Krakowa zatwierdził w lipcu 1820 roku decyzję o wzniesieniu kopca na wzgórzu bł. Bronisławy na zachód od miasta. Grunt pod budowę pomnika ustąpiły siostry Norbertanki ze zwierzynieckiego klasztoru.

Sypanie kopca rozpoczęto 15 września 1820 roku podczas uroczystości, na której pojawiło się wielu Polaków, także spoza granic Rzeczypospolitej Krakowskiej. Przemawiał generał wojsk polskich Księstwa Warszawskiego, jeden z ostatnich sekretarzy-adiutantów Kościuszki, dalszy jego krewny i spadkobierca - Franciszek Maksymilian Paszkowski. Udział, chociażby symboliczny, w sypaniu kopca był niemal patriotycznym obowiązkiem. Podejmowali go nawet odwiedzający miasto cudzoziemcy. Zawiera w sobie ziemię z miejsc, gdzie walczył Kościuszko: Racławic, Maciejowic, Szczekocin, Dubienki, a także z pól bitewnych w Stanach Zjednoczonych złożoną do kopca 4 lipca1926 r. przez delegację amerykańską. Dzięki pracy ochotników, pomimo finansowych i technicznych kłopotów, budowlę ukończono w ciągu trzech lat, dokładnie 25 października 1823. Kopiec osiągnął 34,1 m wysokości, 80 m średnicy u podstawy i 8,5 m średnicy u wierzchołka.

Opiekę nad kopcem roztoczył Komitet Budowy Pomnika Tadeusza Kościuszki. W planach było założenie wokół kopca osady dla rodzin chłopskich, których członkowie brali udział w insurekcji kościuszkowskiej. Budowa ta nie doszła jednak do skutku. Utrzymanie kopca stało się z czasem problemem, był on bowiem ciągle uszkadzany przez czynniki klimatyczne oraz zwierzęta. Zaplanowana na 1846 rok gruntowna renowacja i przebudowa kopca nie została zrealizowana, czego przyczyną była likwidacja Wolnego Miasta Krakowa i wcielenie go do zaboru austriackiego.

Po wydarzeniach Wiosny Ludów, zgodnie z polityką germanizacji społeczeństwa, likwidowano lub umniejszano znaczenie pamiątek polskości. W 1850 roku teren kopca wraz z najbliższym otoczeniem przejęły władze wojskowe. Efektem tego było powstanie wokół kopca pierścienia fortyfikacji, których budowa zakończyła się w 1854 roku. Był to jeden z elementów polityki zmierzającej do przekształcenia Krakowa w twierdzę. Pozostawiono jednak ludności swobodny dostęp do kopca w ciągu dnia. W 1860 roku na jego szczycie umieszczono granitowy głaz z napisem: „Kościuszce”.

Podczas I wojny światowej pamiątkowy kamień został usunięty, a na szczycie kopca Austriacy urządzili punkt obserwacyjny. Po odzyskaniu niepodległości kopiec znów stał się dużą atrakcją miasta. W czasie II wojny światowej hitlerowscy okupanci planowali zniwelowanie kopca Kościuszki jako symbolu polskości. Podczas wyzwalania Krakowa kopiec był punktem obserwacyjnym i siedzibą wojsk radzieckich.

Po II wojnie światowej przystąpiono do niszczenia fortu wybudowanego przez Austriaków. Działanie takie motywowano koniecznością pozyskania materiałów budowlanych oraz zatarcia śladów obecności zaborcy. Do roku 1957 zdołano wyburzyć zachodnią część fortu. Wskutek protestów miłośników zabytków oraz specjalistów, a także po stwierdzeniu nieopłacalności całego przedsięwzięcia, zrezygnowano z rozbiórki fortu.

W 1977 roku w odrestaurowanej części fortu otwarto hotel. Na początku lat 90-tych XX wieku stał się siedzibą radia RMF FM, a także sieci z nim związanych.

Remont kopca

Potężne ulewy w 1997 roku przyczyniły się do poważnego uszkodzenia kopca. Powołany został wtedy Komitet Honorowy Ratowania Kopca Kościuszki, którego zadaniem było zebranie pieniędzy na konieczny remont. Koszt remontu wyniósł 14,7 mln zł. 10 listopada 2002 roku kopiec ponownie udostępniono zwiedzającym.

Dojazd

Na kopiec kursuje autobus MPK nr 100. Wyjeżdża z Ronda Grunwaldzkiego 45 minut po każdej pełnej godzinie, w godzinach 7.45 – 19.45, zaś z kopca wyjeżdża 25 minut po każdej pełnej godzinie od 7.25 – 19.25. Należy wysiąść na przedostatnim przystanku.

Inną możliwością jest dojazd pod Salwator i piesza wędrówka na kopiec Aleją Waszyngtona. Dojazd pod Salwator tramwajami nr 1, 2, 6 oraz autobusami nr 109, 209, 229, 239, 249, 259, 269, 409.

Pod Kopiec można dojechać autobusem lub samochodem - zaparkowanie nie stanowi problemu. Przy kasie biletowej znajduje się również solidny stojak na rowery (w kasie do użyczenia łańcuchy zabezpieczające).

Godziny otwarcia

Przez cały rok kopiec otwarty jest od godziny 9:00 do zmroku, a dodatkowo w okresie od 1 maja do 31 września, otwarty jest od zmroku do godziny 23:00 w piątki, soboty, niedziele i święta.

Cennik

od 9.00 do zmroku od zmroku do 23.00
(1 V – 31 IX)
normalny 6 PLN 8 PLN
ulgowy (legitymacja szkolna, studencka, emeryci) 4 PLN 4 PLN
rodzinny (rodzice z dziećmi do 14 lat) 10 PLN 12 PLN

W dniach 24 III, 3 V, 11 XI wstęp na Kopiec jest bezpłatny.

Dodaj komentarz

Wasze opinie

Podziel się swoją opinią





*****
****-
***--
**---
*----
-----

 

    Jeszcze nikt nie dodał własnej opinii. Jeżeli pragniesz podzielić się własnymi wrażeniami, polecić obiekt, lub przestrzec kogoś proszę opisz to tutaj.

    Redakcja come2europe.eu nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego.

     

    [Zgłoś błąd na stronie]

     

    Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić
    warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w swojej przeglądarce.