Kopiec Piłsudskiego
usypany z ziemi wszystkich pól bitewnych I wojny światowej
Kopiec Józefa Piłsudskiego jest największym z czterech krakowskich kopców. Powstał na najwyższym wzniesieniu Pasma Sowińca (383 m n.p.m.) w Lesie Wolskim w zachodniej części Krakowa. Nazywany jest także Kopcem Niepodległości lub Kopcem Wolności.
Historia
Pomysł usypania kopca będącego pomnikiem walki narodu Polskiego o niepodległość powstał w 1934 roku wśród członków Związku Legionistów. Decyzja o usypaniu kopca została uchwalona 5 lipca 1934 roku na posiedzeniu Rady Miejskiej Krakowa, której obrady odbywały się pod przewodnictwem prezydenta Mieczysława Kaplickiego. W Warszawie założono Komitet Budowy Kopca, na którego czele stanął płk Walery Sławek. W dwudziestą rocznicę wymarszu I kompanii kadrowej Legionów Piłsudskiego z Krakowa, czyli 6 sierpnia 1934 roku, zaczęto sypać kopiec. Decyzja o nazwaniu kopca imieniem Piłsudskiego zapadła już po jego śmierci (12 V 1935 r.). Budowę ukończono 9 lipca 1937 roku.
Kopiec ma wysokość 35 m, a średnica podstawy wynosi 111 m. Zawiera w sobie ziemię ze wszystkich pól bitewnych I wojny światowej, na których walczyli Polacy. W tym celu do Krakowa przywieziono ponad 3 tysiące urn z ziemią. Dla ekspozycji pustych urn zorganizowano specjalną wystawę w budynku dawnego odwachu przy wieży ratuszowej, której otwarcie miało miejsce 19 marca 1939 r. Część z nich znajduje się obecnie w Muzeum Historycznym Krakowa. W 1941 roku został wydany przez gubernatora Hansa Franka rozkaz zburzenia kopca, który jednak nigdy nie został wykonany. Władze państwa po II wojnie światowej prowadziły działania mające na celu wyeliminowanie kopca z pejzażu miasta. W tym celu zalesiono polany wokół kopca, by drzewa zasłoniły budowlę. Dodatkowo ich korzenie rozsadzały ziemię powodując jej osypywanie. Z obiegu książkowego i prasowego wycofano nazwę kopca. Znajdującą się na jego szczycie granitową płytę z wyrytym krzyżem legionowym usunięto w 1953 przy użyciu czołgu. Zniszczony został wtedy cały stok kopca.
Odbudowa
W czerwcu 1980 roku powstał Komitet Opieki nad Kopcem Józefa Piłsudskiego, który czuwa nad nim do dziś. Akcja odbudowy kopca ruszyła w 1981 roku. U jego podnóża złożono ziemię z pobojowisk II wojny światowej. Kopiec od tej pory nazywano Mogiłą Mogił. Pierwszy remont zakończono w roku 1995, jednak w roku 1997 w wyniku ulewnych deszczy i zniszczeń spowodowanych powodzią ze stoków kopca spłynęło 70% ziemi. Naruszeniu uległa też konstrukcja budowli. Rozpoczęto więc kolejny remont kopca trwający 5 lat. U jego podstawy złożono wtedy kolejne 15 urn z ziemią z miejsc, w których walczyli Polacy.
W roku 2006 dwukrotnie zniszczony został porfirowy obelisk na szczycie kopca. Czynu tego dokonali nieznani sprawcy w dniach 19 kwietnia (rocznica śmierci Piłsudskiego) oraz 12 maja (rocznica zamachu majowego).
Dojazd
Z przystanku MPK „Cracovia” przy krakowskich Błoniach odjeżdża co pół godziny autobus linii 134, którym można dojechać do Lasku Wolskiego, w pobliże kopca. Drogę na szczyt kopca należy pokonać pieszo.
W okolice Błoni, na przystanek "Cracovia", można dojechać z przystanku "Dworzec Główny" autobusem miejskim linii 124 lub 152, z przystanku "Dworzec Główny Zachód" – 179, z przystanku "Dworzec Główny Wschód" linią 192. Ponadto tramwajami nr 15 i 18 oraz autobusami 103, 109, 114, 134, 144, 164, 169, 173, 194, 409, 492.
Źródło:
- Muzeum Historyczne Krakowa
:comments:
:comment_add_comment:
happyjan2009-05-18
super!
Takiej informacji szukałem! Jutro jedziemy do Krakowa na wycieczkę szkolną. Historia Kopca Józefa Piłsudskiego jest wspaniała; hitlerowcy, towarzysze i nieznani sprawcy dziwnie się rozumieją! Nie trzeba dzieciom nic objaśniać.:comment_policy: